Sekretem skuteczności octu jabłkowego jest jego główny składnik aktywny – kwas octowy. Działa on antyglikemicznie na kilku płaszczyznach fizjologicznych.
Kwas octowy ma zdolność do czasowego blokowania enzymów trawiennych odpowiedzialnych za rozkładanie skrobi. Dla diabetyka skrobia (obecna np. w ziemniakach czy produktach zbożowych) jest problematyczna, ponieważ szybko podnosi poziom cukru we krwi.
Choć zaleca się ograniczenie produktów skrobiowych, ich całkowita eliminacja bywa trudna. Tutaj z pomocą przychodzi ocet:
Jeśli zjesz posiłek bogaty w skrobię i wypijesz roztwór z octem, sprawi on, że część skrobi nie zostanie strawiona i „przejdzie” przez układ pokarmowy, nie powodując gwałtownego wyrzutu glukozy do krwi.
Ocet jabłkowy działa dwutorowo na nasz metabolizm:
Dzięki temu trzustka jest mniej obciążona, a w przypadku osób przyjmujących leki przeciwcukrzycowe, z czasem może (pod kontrolą lekarza!) okazać się, że zapotrzebowanie na środki farmakologiczne ulegnie zmniejszeniu.
Wiele osób z zaburzeniami gospodarki cukrowej budzi się z wysokim cukrem, mimo przestrzegania diety wieczorem. Jest to tzw. efekt brzasku – wątroba nad ranem uwalnia zmagazynowaną glukozę, aby „obudzić” organizm.
Picie octu jabłkowego bezpośrednio przed snem hamuje ten proces. Kwas octowy wpływa na wątrobę, ograniczając nocną i poranną produkcję glukozy, co przekłada się na lepsze wyniki na glukometrze zaraz po przebudzeniu.
Kluczem do sukcesu jest regularność oraz odpowiednie rozcieńczenie octu, aby nie podrażnić przełyku i żołądka.
Zalecany schemat picia:
Nie każdy ocet ze sklepowj półki zadziała prozdrowotnie. Aby uzyskać efekty terapeutyczne, należy szukać produktu wysokiej jakości. Twój ocet powinien spełniać trzy warunki:
